Ekran jako odpowiedź. Po webinarze Magdaleny Boćko-Mysiorskiej

Ekran nie jest problemem. Jest odpowiedzią

Poszłam na ten webinar z nastawieniem słuchaczki. Bez notatnika, bez agendy. Ale już po kilku minutach zaczęłam zapisywać, bo Magdalena Boćko-Mysiorska mówiła rzeczy, przy których trudno się nie zatrzymać.

Pierwsza z nich brzmiała mniej więcej tak: w niemal 85% przypadków problemy dzieci z telefonami zaczynają się od tego, jak my, dorośli, zorganizowaliśmy ten temat w domu. Nie od aplikacji. Nie od algorytmów. Od nas.

To nie jest wiadomość łatwa do przyjęcia. Ale Magdalena mówiła o tym bez tonu oskarżycielskiego. Powiedziała wprost: to nie wasza wina, że nie macie narzędzi. Po prostu nikt nas tego nie uczył, bo ten świat pojawił się za szybko.

Ekrany nie są złe same w sobie, mówiła. Złe są algorytmy i powiadomienia, które tak działają na mózg dziecka, że trudno mu oderwać wzrok. Ale uzależnienie od ekranu pojawia się wtedy, kiedy dziecko w relacji z rodzicem nie dostaje tego, czego potrzebuje.

Bezpieczeństwo dzieci w internecie to przede wszystkim temat relacji

Magdalena Boćko-Mysiorska odwołała się podczas webinaru do teorii autodeterminacji, badań amerykańskich psychologów Richarda Ryana i Edwarda Deciego, którzy przez 35 lat badali, co motywuje dzieci do zdrowego rozwoju.

Przebadali ponad 1,5 miliona dzieci i dorosłych w ponad 220 krajach. Wniosek? Każdy człowiek przychodzi na świat z trzema podstawowymi potrzebami psychologicznymi: relacji, kompetencji i autonomii.

I właśnie te trzy potrzeby dzieci zaspokajają w ekranach, jeśli nie zaspokajają ich w domu.

Relacja – bo w telefonie nikt na nie nie krzyczy, nikt nic nie wymaga, nikt ich nie ocenia.

Kompetencja – bo w grze czują się sprawne, potrafią, wiedzą co robią.

Autonomia – bo tam sami decydują, gdzie wejść, co obejrzeć, jak długo zostać.

Jeśli w codziennym życiu z rodzicami tych trzech rzeczy jest za mało, ekran staje się naturalną ucieczką. Nie z lenistwa. Z potrzeby.

To nie znaczy, że mamy dać dzieciom robić, co chcą. Magdalena mówiła bardzo wyraźnie o granicach, zasadach i konsekwencjach. Ale zanim do nich dojdziemy, musimy najpierw zrozumieć, od czego te granice zależą.

Co zabrałam z tego webinaru

Ile razy mówimy coś z troski, a dziecko słyszy zupełnie co innego? Ile razy nasze nierozładowane napięcie robi więcej szkody niż samo zachowanie, z którym chcieliśmy się zmierzyć?

Webinar dał mi kilka konkretnych zdań, które można powiedzieć zamiast krzyku. Nie jako gotowe skrypty, tylko jako przykłady innego języka. Na przykład zamiast „znowu z tym telefonem” – „widzę, że to dla ciebie ważne, pokaż mi, co tam robisz”. Zamiast „jak nie oddasz, nie będziesz oglądać” – „umawialiśmy się na taki czas, chcę uszanować nasze ustalenia”.

I to była największa wartość tego webinaru: bardzo konkretne podpowiedzi, co mówić dziecku i w jaki sposób.

Brzmi prosto. W praktyce wymaga ćwiczenia. Ale właśnie o tym był ten webinar – nie o tym, żeby być idealnym rodzicem, tylko o tym, żeby zacząć od siebie.

Jeśli nie chcesz przegapić kolejnych webinarów, przejrzyj sobie TĘ STRONĘ.
To nie jest reklama, tylko polecajka od rodzica, który sam szuka odpowiedzi na swoje pytania i na sytuacje, z którymi się mierzy.